2.12.11

Λόγια Επικοινωνίας

"Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να πικραίνεσαι. Γέμισε ο τόπος σαλτιμπάγκους, που ξεπουλούν στους πάγκους τους το μέλλον σου. Γέμισε ο τόπος καταπατητές, που μεταμφιεσμένοι σε σωτήρες ακολουθούν σαν τα σκυλιά τα βήματά σου. Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να μπλοκάρεις. Σου σερβίρουν σε κονσέρβες αποφάσεις που δε διάλεξες. Ψάχνουν μεθοδικά να σε απελάσουν από την ψυχή σου. Να κρεμάσουν τα σχέδια σου ανά...ποδα, σα νυχτερίδες στους πασσάλους που οριοθέτησαν τον ορίζοντά σου. Δε λέω πως δεν έχεις δίκιο να φρικάρεις. Όμως κρατήσου. Μην αφεθείς. Τα πέντε πράγματα που κρύβεις μέσα σου, υπεράσπισέ τα. Κάτι θα γίνει. Δεν μπορεί. Η ζωή ποτέ δεν περιφρόνησε τους εραστές της. Και κάτι άλλο, ίσως πιο ποιητικό: Φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου & ύστερα βρες ένα μικρούλι ξέφωτο & κάθισε, ν ‘απολαύσεις τ άρωμά τους. Α! Κι αν θέλεις μην ξεχάσεις πως υπάρχουν πάντα κάποιοι που αξίζει να τους προσφέρεις ένα σου χρυσάνθεμο.."
Λόγια της αγαπημένης και εξαιρετικής συγγραφέως Αλκυόνης Παπαδάκη για τις ημέρες που απλά φεύγουν.
Για τις ημέρες που οι συνανθρωποί μας αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες.
Λόγια Επικοινωνίας και μάλιστα Πολιτικής.
Λόγια Επικοινωνίας, χαμένης μεταξύ των ανθρώπων, μα η ελπίδα είναι μέσα στις καρδιές.
Το ομορφότερο μήνυμα των λόγων της: φύτεψε άνθη στις ρωγμές της πίκρας σου και μην ξεχάσεις πως υπάρχουν κάποιοι που αξίζει να τους προσφέρεις ένα σου χρυσάνθεμο...
Καλό μας μήνα, λιγότερο πολιτικό και περισσότερο ανθρώπινο, με περισσότερο Φως.

18.11.11

Φθηνά τεχνάσματα.

Όταν η επικοινωνία γίνεται φθηνό τέχνασμα, τότε το αποτέλεσμα είναι ο φθηνός εντυπωσιασμός.
Αυτό συνέβη και στις περιπτώσεις των συλλήψεων των επιχειρηματιών τις τελευταίες ημέρες. Εικόνες με συλλήψεις στους δρόμους της Αθήνας και της υπόλοιπης Ελλάδας, χειροπέδες και αυτόφωρο, συνθέτουν το σκηνικό «επιτυχίας» της Κυβέρνησης και της Οικονομικής Αστυνομίας.

Όμως κανείς δεν εξασφαλίζει ότι αυτοί οι επιχειρηματίες μπορούν να πληρώσουν τα χρέη τους προς το Δημόσιο.
Ο νόμος 2943/2011 που καθιέρωσε την αυτόφωρη σύλληψη για οφειλέτες προς το Δημόσιο, τείνει να ευτελιστεί, επειδή το αδίκημα της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο, βάσει του οποίου έγιναν οι πρόσφατες συλλήψεις των γνωστών επιχειρηματιών, είναι σε βαθμό πλημμελήματος. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει η απειλή της προφυλάκισης, όπως συμβαίνει στις περιπτώσεις μη καταβολής ΦΠΑ άνω των 75.000 και φοροδιαφυγής άνω των 150.000 ευρώ, όπου το αδίκημα είναι κακούργημα και άρα η ποινική αντιμετώπιση των εμπλεκομένων πιο αυστηρή.
Επιπλέον το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο, στο οποίο παραπέμφθηκαν για να δικαστούν οι μεγαλοοφειλέτες, δεν μπορεί να επιβάλει στους υποδίκους ούτε περιοριστικούς όρους, όπως γίνεται σε περιπτώσεις κακουργημάτων, όπου στους κατηγορουμένους επιβάλλεται απαγόρευση εξόδου και εμφάνιση σε αστυνομικό τμήμα, αλλά ούτε και εγγυοδοσία, η οποία συνήθως είναι ανάλογη της οικονομικής επιφάνειας του συλληφθέντος.

Άρα; Τίποτα. Για άλλη μια φορά «πολύ λάδι και από τηγανίτα τίποτα», όπως λέει και ο λαός μας. Διαπόμπευση ονομάτων, δίκαιοι και άδικοι μαζί και βέβαια η μόνιμη εικόνα του έλληνα επιχειρηματία ο οποίος είναι ο σύγχρονος Αλ Καπόνε με ολίγον από Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Δεν άκουσα καμία ανάλυση για το πώς αυτές οι μεγάλες επιχειρήσεις (π.χ. ο όμιλος Πετζετάκι ήταν από τους καινοτόμους στις εφαρμογές που πρόσφερε στους πελάτες του) έφτασαν στο σημείο να χρωστάνε αυτά τα ποσά.
Καμία ανάλυση για το Κράτος που χρωστάει το ΦΠΑ από Δημόσια έργα.
Καμία ανάλυση για τα 5 δις. που χρωστά το Κράτος στις επιχειρήσεις.
Φθηνοί εντυπωσιασμοί σε μια χώρα που λειτουργεί με τοτέμ και μπαμπούλες.
Σε ένα Κράτος που ότι επιχειρηματικότητα διαθέτει, φροντίζει να την αποτελειώνει με άπειρα φορολογικά μέτρα και με την αμαύρωση της προσωπικότητας των επιχειρηματιών.
Σε ένα Κράτος που ξέρει να εισπράττει ως τσιφλικάς και όχι να συμβουλεύει και να καθοδηγεί.
Σε ένα Κράτος που δίνει θαλασσοδάνεια σε ΜΜΕ και αρνείται να δώσει κεφάλαιο κίνησης σε επιχειρήσεις για να επιβιώσουν.
Σε ένα Κράτος που δεν ξέρει να βοηθά τις υγιείς επιχειρήσεις αλλά συνέχεια σχεδιάζει νόμους για να τα παίρνει από όπου μπορεί.
Σε ένα Κράτος που δεν διαθέτει κεντρικό όργανο μελέτης και στρατηγικής ανάπτυξης επιχειρήσεων.
Σε ένα Κράτος πραγματική οπερέτα.

Για να δούμε λοιπόν τώρα, θα καταφέρει το Κράτος να εισπράξει από αυτούς τους επιχειρηματίες;  Ήδη ο Γιώργος Πετζετάκις και ο Λέων Λεβής είναι ελεύθεροι και μάλιστα ο τελευταίος είπε μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες: «δεν πλήρωνα τον ΦΠΑ γιατί ήθελα να πληρώνω τους εργαζόμενους.» Έτσι είναι. Επιλέγεις. Παίρνεις ρίσκο στην τελική. Το Κράτος τί ρίσκο έχει πάρει; Κανένα. Γι αυτό είναι δυσκίνητο και βαριά άρρωστο.     

4.11.11

Την ύστατη ώρα.

Σε λίγη ώρα θα μιλήσει στη Βουλή ο Πρωθυπουργός. Ώρες δύσκολες για τον Γιώργο Παπανδρέου.
Πέρα από ότι ακούγεται αυτές τις ώρες, οφείλουμε να σταθούμε στις δύσκολες πολιτικές στιγμές που περνά ο ίδιος ως πρόσωπο και ως αξίωμα.
Πέρα από το αν τον υποστηρίζουμε, συμπαθούμε ή αντιπαθούμε, θα πρέπει να αποστασιοποιηθούμε από τα γεγονότα και να δούμε τη θέση του αυτή τη στιγμή.
Ο Γιώργος Παπανδρέου εκλέχτηκε πριν 2 χρόνια με στόχους και οράματα. Νίκησε τη ΝΔ με μεγάλη διαφορά και κατάφερε να κάνει το κόμμα του την ολική επαναφορά. Έβαλε το δικό του στίγμα στο ΠΑΣΟΚ και στην πολιτική ζωή.
Είναι δεδομένο ότι αυτή τη στιγμή είναι στο καναβάτσο. Είναι δεδομένο ότι αισθάνεται ψυχολογικό ράκος. Είναι δεδομένο ότι το όνομα που φέρει τον έχει βαρύνει περισσότερο από όσο αντέχει να σηκώσει ο ίδιος. Και τώρα τί;
Αν στην πολιτική μετρά η υστεροφημία, αυτό που θα πρέπει να κάνει τώρα είναι να μην προχωρήσει σε ψήφο εμπιστοσύνης. Θα πρέπει από το βήμα της Βουλής να ανακοινώσει την προσφυγή σε κάλπες με τον ίδιο πρωθυπουργό. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα περισώσει το όνομά του, τον ιστορικό χώρο που αντιπροσωπεύει και την χώρα μας. Με αυτόν τον τρόπο δεν θα επιτρέψει σε κανένα επιχειρηματικό, εκδοτικό, τραπεζικό και άλλο συμφέρον να τον διασύρει όπως έκαναν με τον πρώην Πρωθυπουργό.
Με αυτόν τον τρόπο δεν θα επιτρέψει στα εγχώρια και εκτός χώρας λαμόγια να του λένε να φύγει με ελικόπτερο από το Μαξίμου. Κανείς Πρωθυπουργός της Ελλάδας δεν φεύγει με ελικόπτερο, δεν φυγαδεύεται. Κανείς Πρωθυπουργός δεν υπήρξε άνανδρος!
Βλέποντας λοιπόν, την εικόνα του Πρωθυπουργού αυτές τις ώρες θυμάμαι την αντίστοιχη του Καραμανλή όταν ανακοίνωνε τις εκλογές το 2009. Ένας Καραμανλής που φαινόταν ότι είχε χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του. Έτσι είναι και ο Πρωθυπουργός τώρα.
Πιστεύω ότι ο Πρωθυπουργός θα πρέπει με τη σημερινή του στάση να αποδείξει ότι μπορεί να τα έκανε θάλασσα, αλλά τιμά τον ρόλο του και το όνομά του.
Έστω και την ύστατη στιγμή, να δείξει σε όσους έκανε ανθρώπους (αυτός και ο πατέρας του) και τώρα του γυρνάνε την πλάτη ότι σέβεται τον κόσμο που τον εξέλεξε πριν 2 χρόνια.
Ένα είναι σίγουρο: ο λαός γνωρίζει και σε αυτόν ανήκει η ετυμηγορία. Για όλους.