Ο δύσκολος δρόμος του κ. Παπανδρέου.

  

 
Ακόμα δεν τελείωσε το καλοκαίρι και ο μακρύς χειμώνας για τον κ. Παπανδρέου ξεκίνησε. 
Η κακή επικοινωνιακή διαχείριση της επικείμενης ομιλίας του στη ΔΕΘ ήταν η αρχή σε ένα μακρύ κατάλογο δύσκολων καταστάσεων. 
Η παραίτηση του Χ. Παμπούκη ήταν η δεύτερη δυσκολία στην agenda του Πρωθυπουργού και το μεγάλο εμπόδιο  που έρχεται μπροστά είναι η ΔΕΘ. 
Πώς τα διαχειρίζεται όλα αυτά ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου; Απλά συνεχίζει τις διακοπές του ανά την Ελλάδα και κάνει σπάνιες εμφανίσεις ως άλλος guest star της Πολιτικής. 
Πώς τα διαχειρίζονται όλα αυτά οι επιτελείς του Πρωθυπουργού; Με διαρροές στα κανάλια με διαψεύσεις και αμηχανία. Δηλαδή δεν τα διαχειρίζονται. Η απόδειξη ήταν η ομιλία του Πρωθυπουργού στην ΔΕΘ. Μεσολάβησαν τουλάχιστον 2 ημέρες όπου το θέμα "έπαιζε" στα κανάλια, εμφανίζοντας τον Πρωθυπουργό ως τρομαγμένο για να πάει και να μιλήσει στους παραγωγικούς φορείς, και επίσημη διάψευση δεν είχε ανακοινωθεί. Τραγικό.

Ύστερα ήρθε η παραίτηση του κ. Παμπούκη η οποία αποτέλεσε βόμβα σε αυτό που στην επικοινωνία λέμε "διαχείριση κρίσεων". Όταν ως Πρωθυπουργός έχεις να αντιμετωπίσεις πλείστα μέτωπα, το λιγότερο που θέλεις είναι να χάσεις το πιο έμπιστο και προβεβλημένο στέλεχος που διαθέτεις. Όταν αυτό το στέλεχος είναι και ένας από τους διαπρεπέστερους Νομικούς της χώρας που έχει δώσει στην εικόνα σου ως Πρωθυπουργός αίγλη και ομοιογένεια, τότε η παραίτηση του γίνεται απαγορευτική. Κάνεις οτιδήποτε χρειαστεί για να τον κρατήσεις.
Θα μου πείτε ότι ένας Πρωθυπουργός δεν εκβιάζεται. Σωστά. Όμως όταν χρειάζεται η ομάδα που αγωνίζεται να κρατηθεί ενωμένη, τότε ο ηγέτης οφείλει να κάνει παραχωρήσεις και μάλιστα να τις παρουσιάσει προς όφελος του. Τί εννοώ;
Ο κ. Παμπούκης παραιτήθηκε αντιδρώντας στην μη ύπαρξη Υπουργείου Ναυτιλίας επικαλούμενος διοικητικές δυσλειτουργίες που δεν τον άφηναν να πράξει έργο. Το αίτημά του είναι σωστό και μάλιστα αυτό έχει αποδειχτεί και από τις θέσεις όλων των εμπλεκόμενων στην Ναυτιλία. Ο κ. Παπανδρέου θα έπρεπε να δεχτεί τη σύσταση του Υπουργείου και θα κέρδιζε έτσι διπλά: από τη μία το στέλεχός του και από την άλλη τον ναυτιλιακό κόσμο που επιθυμεί διακαώς την επανασύσταση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.
Τώρα τί κατάφερε ο Πρωθυπουργός; Έχασε ένα έντιμο, μορφωμένο και επαγγελματικά καταξιωμένο στέλεχος και τον έκανε «ήρωα» καθώς εμφανίστηκε ως ο μοναδικός ο οποίος είχε το σθένος να παραιτηθεί για την μη επανασύσταση του Υπουργείου.  

Και όλα αυτά λίγες ημέρες πριν ο Πρωθυπουργός ανέβει στη Θεσσαλονίκη για την καθιερωμένη ΔΕΘ.
Ο Πρωθυπουργός τώρα θα πρέπει να επιστρατεύσει όλες τις πολιτικές ικανότητες που διαθέτει καθώς θα πρέπει να πείσει για τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση του αλλά και για το ότι διαθέτει όραμα ανάπτυξης.
Να θυμίσουμε μόνο ότι πριν λίγα χρόνια η ΔΕΘ είχε αποτελέσει την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση της ΝΔ και για τον ίδιο τον κ. Καραμανλή προσωπικά. Εάν ο Πρωθυπουργός δεν πείσει ή επιχειρήσει να αοριστολογήσει τότε τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα και ο χειμώνας μακρύς και κρύος.
Αφήστε που ο Πρωθυπουργός θα μιλήσει στις 11 Σεπτεμβρίου… Αυτό για τους προληπτικούς.

Εκνευρίζομαι...

Παρακολουθώντας τις δηλώσεις της κα. Μπακογιάννη στον ΣΚΑΙ θα καταλάβουμε γιατί οι πολιτικοί έχουν χάσει τη σύνδεση με τον λαό. Ακόμα και τώρα, που η χώρα δεν βρίσκεται απλά στο χείλος του  γκρεμού  αλλά έχει πέσει κιόλας, χρησιμοποιούν τα ίδια επικοινωνιακά παιχνίδια. Δεν είναι κακό να χρησιμοποιείς τα ίδια παιχνίδια αλλά τουλάχιστον κάντο με έξυπνο τρόπο.

Η κα. Μπακογιάννη δήλωσε ότι το κόμμα της θα αποτελέσει την έκπληξη των εκλογών, όποτε και αν γίνουν αυτές, καθώς το ποσοστό που φέρεται να παίρνει τώρα στις δημοσκοπήσεις είναι αποτέλεσμα των… «κακών» εταιρειών δημοσκοπήσεων και των «μεθόδων μέτρησης τους» οι οποίες μετράνε τα άλλα κόμματα και είναι ξεπερασμένες, γιατί «…οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι για τα υπάρχοντα κόμματα και όχι για τη Δημοκρατική Συμμαχία…»!!!  

Άλαλα τα χείλη και των ασεβών και των ευσεβών!  

Εμπρός λοιπόν να ανακαλύψουμε τις καινούριες στατιστικές μεθόδους στην Έρευνα για να εξυπηρετήσουμε τους πόθους του κάθε κόμματος και πολιτικού.  Ας διοργανώσουμε ένα παγκόσμιο συνέδριο στατιστικολόγων, δημοσκόπων, επικοινωνιολόγων και ψυχιάτρων   (…σκοπίμως όχι ψυχολόγων, γιατί η νόσος απαιτεί ψυχίατρο απευθείας.), για να ανακαλύψουμε την πυρίτιδα.  Ίσως με αυτόν τον τρόπο ανακαλυφθούν οι νέες τεχνικές μετρήσεων που τελικά θα βάλουν το κόμμα της κα. Μπακογιάννη στη Βουλή.

Πέρα όμως από τη διακωμώδηση των δηλώσεων ,θα πρέπει να πούμε και κάποια πράγματα, γιατί τίποτα σε αυτή την χώρα δεν είναι τυχαίο. Πάνω από όλα δεν είναι τυχαία η αγανάκτηση των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

Όλες οι σοβαρές εταιρείες μέτρησης κοινής γνώμης χρησιμοποιούν στατιστικά εργαλεία τα οποία εφαρμόζουν απαρέγκλιτα και σύμφωνα με τους νόμους της στατιστικής επιστήμης, αλλά και των διεθνών και εγχώριων φορέων ελέγχου.

Όλες οι σοβαρές εταιρείες δημοσκοπήσεων χρησιμοποιούν τα εργαλεία μέτρησης  της πρόθεσης ψήφου για όλα τα κόμματα χωρίς καμία διάκριση.

Δεν υπάρχουν στατιστικά εργαλεία που να χρησιμοποιούνται «έτσι και αλλιώς» για τα κόμματα. Υπάρχουν συγκεκριμένες μέθοδοι και εφαρμόζονται για κάθε ερευνώμενο στοιχείο.

Δεν υπάρχει σοβαρή και αξιόπιστη εταιρεία που να θέτει την υπόσταση της και το όνομα της σε κίνδυνο παίζοντας πολιτικά παιχνίδια.

Δεν υπάρχει σοβαρός και αξιόπιστος επαγγελματίας στον χώρο που θα έβαζε την υπογραφή του σε δημοσκοπήσεις που αλλοιώνουν αποτελέσματα και παραπλανούν τους ψηφοφόρους.

Θα μου πείτε, μα καλά όλα είναι αγγελικά πλασμένα στον χώρο των δημοσκοπήσεων και τίποτα δεν πάει λάθος; Όχι, δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα στον χώρο μας. Όμως πολιτικοί του βεληνεκούς της κα. Μπακογιάννη θα έπρεπε να ξέρουν ποιες εταιρείες είναι αυτές που διεξάγουν έρευνες κοινής γνώμης και είναι αξιόπιστες και έμπειρες. Και αν δεν το ξέρει η ίδια θα έπρεπε να το ξέρουν οι σύμβουλοί της.

Το λάθος της κα. Μπακογιάννη και των συμβούλων της είναι το εξής: Το κόμμα της σε όλες τις δημοσκοπήσεις παίρνει ένα ποσοστό κοντά στο 3% που με αναγωγή σε πραγματικές συνθήκες εκλογών είναι χαμηλότερο. Αυτό το γνωρίζουν στη Δημοκρατική Συμμαχία, αλλά αντί να το πουν ευθέως και να προσπαθήσουν να το μετατρέψουν σε όφελός τους (γίνεται!), κατηγορούν τις εταιρείες δημοσκοπήσεων ότι δεν χρησιμοποιεί …ίδια στατιστικά εργαλεία μέτρησης.

Αυτό δηλαδή που με εκνευρίζει, είναι ότι επιλέγεται  να πέσει το βάρος στις εταιρείες και όχι στο κόμμα που δεν μπορεί στη δεδομένη συγκυρία να πάει πάνω από το 3%. Φταίει η κατσίκα του γείτονα δηλαδή…

Και αυτό που με εκνευρίζει ακόμα περισσότερο και ως ελεύθερο επαγγελματία που επιχειρώ στον χώρο της επικοινωνίας, είναι το εξής: Θέλει να μας πει η κα. Μπακογιάννη ότι  δεν απευθύνθηκε εκείνη σε εταιρεία δημοσκοπήσεων για να μετρήσει την  πρόθεση ψήφου του κόμματός της; Και αν το έκανε γνωρίζοντας ότι η δημοσκόπηση που παρήγγειλε χρησιμοποιεί «τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τα άλλα κόμματα» εκείνη την πλήρωσε;; Γιατί αν την πλήρωσε με αυτούς τους όρους τότε την κορόιδεψαν. Και ας υποθέσουμε ότι έπεσε θύμα μιας τέτοιας «κακής» εταιρείας δημοσκοπήσεων, γιατί όταν ανακάλυψε την «απατεωνιά» δεν πήγε στον εισαγγελέα αμέσως;;;;;; Γιατί δεν βγήκε να το καταγγείλει;;;;

Πιστεύω ότι σε αυτή τη χώρα ο ένας δουλεύει τον άλλον, δεν εξηγείται διαφορετικά…

Κυρία Μπακογιάννη επιτρέψτε μου, αλλά μετά τις σημερινές σας δηλώσεις δύο πράγματα έχετε να κάνετε:

α. να αλλάξετε συμβούλους που να ξέρουν πώς να σας συμβουλεύουν καλύτερα, να ξέρουν να ακούν τον κόσμο και όχι να περιφέρονται στην πλατεία Κολωνακίου. Να σέβονται τον όμορφο πολιτικό αγώνα που δίνετε όλα αυτά τα χρόνια και όχι να σας τον καταστρέφουν τώρα, και

β. αν πιστεύεται αυτό που είπατε στο πρώτο κομμάτι των δηλώσεών σας τότε πραγματοποιείστε το δεύτερο κομμάτι των δηλώσεών σας όταν είπατε πώς αν δεν μπείτε στη Βουλή θα αποχωρίσετε από την πολιτική.

Παρεμπιπτόντως, κανείς δεν έχει αντιδράσει ακόμα από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων και το ΣΕΔΕΑ.

Τί έγινε ρε παιδιά, μόνο εγώ γράφω?

Υ.Γ .1 Τελικά δεν είναι τυχαίο που οι πολιτικοί μας θα κάνουν διακοπές στα σπίτια τους και μακριά από τον πολύ τον κόσμο.

Υ.Γ. 2 Αν οι πολιτικοί μας δεν πάνε τώρα στις διακοπές στις περιφέρειες τους, πώς θα έρθουν κοντά στον κόσμο και θα ακούσουν τα προβλήματά του; Άρα συμπερασματικά δεν θα υπάρχει επικοινωνία πολίτη-πολιτικού, άρα πώς οι πολιτικοί θα γνωρίζουν τα προβλήματα;

Υ.Γ.3 Δεν γράφω άλλο, γιατί θα καταλήξω στην αναίρεση της αμφίδρομης επικοινωνίας πολίτη-πολιτικού και μετά τί;

Το Κρυφτό

Μέρες απεργιών και κοινωνικών αναταραχών οι μέρες που ακολουθούν.
Λίγο πριν τελειώσει η μπαταρία από το laptop, γιατί έτσι αποφάσισαν στη ΔΕΗ κόβοντας το ρεύμα στην περιοχή, βρήκαμε ένα video στο youtube που μιλάει για μια ιστορία με πρωταγωνιστές τον Έρωτα, την Τρέλα και άλλες Αξίες και Συναισθήματα.
Παρακολουθώντας τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με αποκορύφωμα τις δηλώσεις του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης περί Μεσοπρόθεσμου ή Τανκς, έβαλα στις Αξίες της ιστορίας πρόσωπα, πολιτικά και μη. Κάντε το ίδιο και στο τέλος θα δείτε ότι στις μόνες αξίες που δεν θα μπορείτε να βάλετε πρόσωπα είναι σε δύο: στον Έρωτα και την Τρέλα.
Υπήρξαν άραγε ποτέ στην Πολιτική Ιστορία της Χώρας μας πολιτικοί που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από πραγματικό Έρωτα και Τρέλα για την Πατρίδα; Ίσως...

Πριν λίγο η κόρη του Μάνου Λοΐζου, Μυρσίνη, απαγόρευσε στο ΠΑΣΟΚ να χρησιμοποιεί στις συγκεντρώσεις του το «Καλημέρα Ήλιε».
Στην επιστολή που απέστειλε στον Πρωθυπουργό (λέμε τώρα), γράφει: «…Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος. Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας. Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει...»
 Έχεις δίκιο Μυρσίνη, τον ήλιο κανείς δεν μπορεί να μας τον πάρει. Τουλάχιστον αυτόν, γιατί όλα τα άλλα χάθηκαν.

Η ήττα του Πρωθυπουργού, η νίκη του Α. Σαμαρά.

Δεν ξέρω αν κανείς κατάλαβε τί έγινε (και γιατί έγινε) τις τελευταίες 3 ημέρες, αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως αν ο Πρωθυπουργός περίμενε να βγει κερδισμένος, τότε έχασε. Και έχασε πολλαπλά: σε επίπεδο πολιτικής, εικόνας, επικοινωνίας μα πάνω από όλα ουσίας.

Αυτός που μάλλον δεν περίμενε αυτές τις εξελίξεις ήταν ο Αρχηγός της ΝΔ, ο οποίος εκτόξευσε τις πολιτικές του μετοχές στα ουράνια.

Γιατί όμως έχασε ο Πρωθυπουργός και κέρδισε απόλυτα ο Αντώνης Σαμαράς;

Σφάλμα 1^ο: Ο Πρωθυπουργός από το «πουθενά» ανακίνησε θέμα κυβέρνησης συνεργασίας ή εθνικής ενότητας που όπως φάνηκε και σήμερα με τον ανασχηματισμό δεν το χρειαζόταν. Τί έκανε σήμερα; Άλλαξε τον Υπουργό Οικονομικών και έφερε τον Ευάγγελο Βενιζέλο δίνοντάς του και τη θέση του Αντιπροέδρου. Άρα, αφού όλα μπορούσαν να προχωρήσουν με έναν απλό ανασχηματισμό, γιατί αυτή η δραματοποίηση της πολιτικής την Τετάρτη;

Σφάλμα 2^ο: Ο Πρωθυπουργός επικοινωνώντας με τον Αντώνη Σαμαρά του είπε ότι δέχεται να μην είναι εκείνος Πρωθυπουργός στην κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας και στην τελευταία τους συνομιλία του μεταφέρει ότι αυτό κυκλοφόρησε σαν διαρροή και έχει σοβαρό πρόβλημα με το εσωτερικό του κόμματός του και άρα δεν μπορεί να προχωρήσει. Όταν είσαι Πρωθυπουργός, που όπως λες βάζεις την Ελλάδα παραπάνω από οτιδήποτε, τότε αυτό που κάνεις είναι να τηρήσεις τα λόγια που είπες στον πολιτικό σου συνομιλητή. Δεν λες ότι «επειδή έχω πρόβλημα στο εσωτερικό δεν προχωράω», αλλά λες ότι «θα κάνω οτιδήποτε χρειαστεί για την Ελλάδα και ας μην είμαι εγώ Πρωθυπουργός» και το τηρείς. Απαρέγκλιτα.

Σφάλμα 3^ο: Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι Πρωθυπουργός της χώρας εδώ και ενάμισι χρόνο. Η κίνηση για κυβέρνηση εθνικής ενότητας ήταν σαφέστατα προσπάθεια αποφυγής του πολύ πικρού ποτηριού που έρχεται τον επόμενο καιρό. Ο ηγέτης της χώρας, που έχει σχεδόν φρέσκια εντολή να κυβερνήσει, αυτό που κάνει όταν αντιληφθεί ότι δεν έχει τη λαϊκή εντολή είναι να τη ζητήσει ξανά. Δεν παρακαλάει για εθνική συνεννόηση και μάλιστα τη ΝΔ που ο ίδιος έχει κατηγορήσει ότι έχει φέρει τη χώρα σε αυτό το επίπεδο. Δεν ξέρω αν ο Γ. Παπανδρέου θα ξανακέρδιζε τις εκλογές. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι η ΝΔ προηγείται, αλλά αν πήγαινε σε εκλογές ακόμα και να έχανε θα συνέχιζε να τιμά το βαρύ όνομα της οικογενείας του.

Σφάλμα 4^ο: Κατά τη διάρκεια της Τετάρτης βλέπαμε όλοι στα κανάλια τους κορυφαίους Υπουργούς του ΠΑΣΟΚ να ψελλίζουν επιχειρήματα μην μπορώντας να κατανοήσουν τις κινήσεις του Πρωθυπουργού. Ο ίδιος δεν τους είχε ενημερώσει και ουσιαστικά έκανε τις κινήσεις μόνος του, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι το κυβερνητικό στρατόπεδο ήταν αποκομμένο: αλλού ο Αρχηγός αλλού οι Στρατιώτες. Στην Πολιτική, όπως και στη Ζωή, ο Αρχηγός είναι μαζί με το Στρατό του και όλοι μαζί συντονισμένοι και συντεταγμένοι κατακτούν το στόχο. Βέβαια, θα μου πείτε ότι την Τετάρτη στόχος δεν υπήρχε, αλλά ούτε και Αρχηγός.

Όλα αυτά έκαναν τον Αρχηγό της ΝΔ να εκτινάξει την πολιτική του προσωπικότητα κατορθώνοντας να γίνει ο μόνος συνομιλητής του Πρωθυπουργού για την σωτηρία της χώρας και παράλληλα ο ρυθμιστής των εξελίξεων. Δικαίως στη χθεσινή του ομιλία στη ΚΟ είπε: «έχετέ μου εμπιστοσύνη…», αυτό είναι κουβέντα Αρχηγού αλλά και Πολιτικού που γνωρίζει τί κάνει. Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια ο κ. Σαμαράς έχει κάνει ξανά τη ΝΔ κόμμα εξουσίας και μάλιστα να προηγείται στις δημοσκοπήσεις. Αυτό βέβαια δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των τελευταίων εξελίξεων, αλλά μιας πορείας πολιτικής ώριμης και με στόχους. Ό ίδιος είναι εν αναμονή Πρωθυπουργός και το γνωρίζει. Ο Αντώνης Σαμαράς έδειξε την Τετάρτη ότι έχει το προφίλ του ηγέτη, αρκεί να καταφέρει να το διατηρήσει.

Πιστεύω ότι ο Πρωθυπουργός έχει χάσει μεγάλο μέρος της πολιτικής του δυναμικής από επικοινωνιακά σφάλματα, τα οποία αντανακλούν και πολιτικές επιλογές λανθασμένες. Στην επικοινωνία σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, υπάρχει μια αρχή: τίποτα δεν εννοείται αν δεν το πεις. Αν ο Πρωθυπουργός το βράδυ της Τετάρτης είχε πει στον ελληνικό λαό: «πάω σε εκλογές και αποφασίστε εσείς», θα είχε βγει κερδισμένος ακόμα και αν είχε ηττηθεί. Τώρα νομίζω ότι κανείς δεν κατάλαβε απόλυτα γιατί έκανε αυτές τις κινήσεις. Και η ασάφεια είναι ο χειρότερος εχθρός του Πολιτικού και του Πολίτη.